Hoofdstuk 3

Trek ten strijde!

Hebben we eigenlijk wel een kans niet middelmatig te zijn? Met zo´n samenleving, zulke ouders, zulke bazen en collega´s? Ik dacht het niet. De consumptiemaatschappij die ons verleidt tot meer en meer kopen. Ons ware koop- en eetjunks maakt! Onze ouders die ons vanaf jongs af aan volgepropt hebben met allerlei beperkende boodschappen. Meisjes en vrouwen die worstelen met alle uiterlijke idealen en morele standaarden die hen opgedrongen worden. (Gelukkig lijkt er een kleine kentering te komen. Sunny Bergman heeft veel goed gedaan met haar documentaire ´Beperkt houdbaar´ en bekijk ook deze clip van Esther Groenenberg.) En dan onze bazen en collega´s die ons werkleven tot een uitputtende bezigheid maken. In het boek lees je er veel meer over.

Je zou er moedeloos van worden!

Kijk en luister naar: vluchten kan niet meer, gezongen door Frans Halsema en Jenny Arean.

Vrolijke woede

Gelukkig hebben we onze woede nog om overeind te blijven. De levensenergie die we te lang verwaarloosd hebben. Ik hou in het boek een pleidooi voor het goed uiten van woede, dan immers kunnen we paal en perk stellen aan alles en iedereen die ons middelmatig wil houden. Maar Nederlanders en met name vrouwen zijn niet zo heel goed in het uiten van woede. Wat slaan, schreeuwen, trappen binnensmonds schelden, dat is het wel. En dan neemt het gros van de mannen het slaan en trappen voor de rekening als we de volgende video mogen geloven. Even kijken dus!

Geef je woede een kans. Zorg dat het altijd gecombineerd is met plezier en verweer je tegen al degenen die je middelmatigheid veroorzaken.

Neem een voorbeeld aan Brigitte Kaandorp (Ik haat je) en Connie Stuart (Zeur niet) en zing je eigen woede eruit.

Het liedje van Saskia
In hoofdstuk 3 lees je hoe Mechtelt en Saskia met behulp van hun woede hun relatie weten te verbeteren. Naast de regels die ze voor elkaar opstellen schrijft Saskia ook een liedje om haar boosheid op Mechtelt te kunnen uiten. Het is een bozig liedje geworden. Het gaat als volgt (op de melodie ´drie kleine kleutertjes´)

Zij zegt nu nooit een keer,
dat doe je heel erg goed,
wat ben je toch ook goed.
Zij tergt me tot het bot,
tot voor mijn ogen snot
Ze is erger dan erg, ´t is een bitch, ze heet Mechtelt

Zij steunt me nooit een keer,
neemt het ook niet op voor mij,
nooit een keer voor mij.
Zij lacht me keihard uit,
ook als ik huil traan en tuit.
Zij is vuiler dan vuil, ´t is een bitch, ze heet Mechtelt.

Wie houdt het met haar uit,
het is toch echt een kreng,
ja een heus vuil kreng.
Ik heb geen zin in haar,
haar getreiter en gesar.
Ze is zieker dan ziek, ´t is een bitch, ze heet Mechtelt.

Ik wil dat zij een keer,
gewoon echt aardig doet,
zachtjes en heel zoet.
Ik wil dat zij een keer,
zich op haar knieën werpt,
mij om vergeving smeekt, mooi niet Mechtelt!

Je begrijpt dat Mechtelt er niet echt blij mee was! Was het dan werkelijk zo erg? Na een paar avonden en nachten praten, schreeuwen, huilen is de lucht geklaard en heeft Mechtelt haar gedrag verbeterd.

Je bazen en collega´s

Het valt niet mee je unieke gave te ontplooien terwijl je gedwarsboomd wordt door je bazen en collega´s! Iedereen wil wat van je, vaak net niet wat jij wilt. Stel je te weer! Stel je eigen omgangsregels op en presenteer ze aan je bazen en collega´s. In het boek wordt aandacht geschonken aan de regels die je op kunt stellen en de wijze van presenteren. Knal je er gelijk in, of breng je langzaam maar zeker je boodschap? Kijk hoe Theo Maassen het doet in zijn sketch mengvoeder united.

Faceball

Eindelijk een goede manier om de strijd met je collega´s te voeren: faceball. Bekijk de video en laat je inspireren om op je werk een eigen faceball competitie te starten. Sla al je frustraties en ergernissen er gelegitimeerd uit! Veel plezier.