Hoofdstuk 6

Is het niet zo dat we onszelf gek maken met al onze irrealistische verwachtingen en verlangens over succes en roem? Houden we onszelf niet in een wurggreep door almaar ons beeld van onze ideale ik vast te houden? Ja, natuurlijk. Daardoor presteren we zelfs minder dan zou kunnen, ook al zijn we nog zo middelmatig. Door steeds meer en anders te willen zitten we onszelf in de weg.

Falen

Zijn we dan niet teleurgesteld omdat we gefaald hebben? Waarschijnlijk wel, maar dat komt ook door onze overtuiging dat het heel erg is te falen. Jammer, want falen is niet zo erg als het lijkt. Sterker nog, we worden er betere mensen van. Lees bijvoorbeeld het boek van Caplan: winnen door te verliezen. De weg van mislukking. Haal al het godsgedoe eraf en hou de essentie over: Wie leeft faalt, falen is mens worden. Wie mens wordt vindt de liefde waar hij of zij op zoek naar is.

Maar ook de topsporters hebben een geheel eigen kijk op falen. Falen brengt je dichter bij de overwinning en dus de top! Helaas geldt dat niet voor ons middelmatige mensen, maar het is een mooie houding. Bekijk de (reclame)video.

Wat blijft er over?

Kunnen we ooit nog gelukkig zijn als we onze hoop en verlangens achter ons hebben gelaten? Blijft er dan niet een knagend gevoel achter dat het niet genoeg is, ook al hebben we nog zo veel? Zoals René Froger al zong: soms wou ik dat ik net iets vaker, iets vaker simpelweg gelukkig was. Bekijk de video.

Marc over middelmatigheid

Neem een voorbeeld aan Marc; die vindt middelmatigheid helemaal niet verkeerd! Waar hij daarentegen niet van houdt is doorsnee. Hij doet een oproep om niet doorsnee te zijn, en middelmatige prestaties te respecteren. Bekijk voor het interview de video.

Kortom, neem afscheid van je ideale ik, neem je verlies en accepteer dat je middelmatig bent.